Black Crystal World  
  
ดู: 15|ตอบกลับ: 2

[แคว้นทอร์เมนตาร์] โอเอซิส นอกเมืองฮัท

[คัดลอกลิงก์]
ระบบ
ระบบ  โพสต์ 2019-4-14 22:39:49 |โหมดอ่าน

โอเอซิส นอกเมืองฮัท





" แหล่งน้ำและธรรมชาติป่าไม้กลางทะเลทรายอันแห้งแล้ง

ไว้พักดื่มน้ำหรือชำระล้างสิ่งสกปรกออกจากร่างกายโดยสามารถใช้ได้ทุกคน "







เปิด 24 ชั่วโมง

คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1เซีย +3000 ชื่อเสียง +30 ย่อ เหตุผล
Admin + 3000 + 30

ดูบันทึกคะแนน

  กำลังออนไลน์ 

4

กระทู้

28

โพสต์

2หมื่น

เครดิต

ประชาชนธรรมดา

Rank: 2

HP
2324
เซีย
24152
เพชร
10
ชื่อเสียง
1020
เวทย์
150
กาย
250
เครดิต
28838
โพสต์ 2019-4-14 22:41:45 | ดูโพสต์ทั้งหมด
เควสหลัก SS1.5  ตอนที่5 : สิ่งที่ไม่อาจลืมเลือน

พรึบ...พรึบ...พรึบ...

เสียงผ้าม่านพัดโบกสะบัดภายนอกอากาศแรงปานกลางพัดพาเข้าผ่านหน้าต่างห้องของจิ้งจอกหนุ่ม ที่กำลังนอนคิดเรื่องต่างๆพยายามทำให้มันประติประต่ออย่างเข้าใจแต่มันก็สับสน จิ้งจอกลุกนั่งมองดวงจันทร์แล้วพยายามนึกคิดเล่นๆและหลับตาลง




จู่ๆภาพบ้านหลังนึงก็ปรากฏขึ้นในหัวสมอง อย่างรุนแรงพร้อมกับเสียงกรีดร้องของบุคคลที่จิ้งจอกหนุ่มนั้นคุ้นเสียงเข้ามากๆ ภายนอกนั้นเป็นทะเลทรายและมองไปอีกไกลก็จะเห็นเมืองหลวงเอสม่าและภาพก็ตัดกลับมา จิ้งจอกหนุ่มตกใจเหงื่อโชกเต็มทั่วร่างกาย ภาพ ภาพนั้นเป็นเหมือนดั่งฝันร้ายของเค้า ความอยากรู้ อยากเห็นเพิ่มทวีคูณเข้ามา ตัวจิ้งจอกหนุ่มพยายามไม่อยากรู้เห็นีกต่อไปจะพยายามกับปัจจุบัน

เจ้า ทาส เจ้า จะ ต้อง รื้อ ฟื้น

เสียงหญิงสาวที่จิ้งจอกก็ยังรู้สึกคุ้นเคยพุดขึ้นมาในหัวจนความพยายามนั้นหมดลง

(เสียงกรุ้กกริ้กๆ)



จิ้งจอกหนุ่มเก็บของจำเป็น ปืน ชุดสำรอง ยาแค่บางส่วน และ อุปกรณ์สำคัญต่างๆ ใส่กระเป๋าขนาดกลางๆ และออกเดินทางโดยไม่บอกลากับทั้งสองคน ขอโทษนะครับ คุณนายวอเตอร์ ขอโทษนะครับ ท่านเซอิน และ เจ้าขนปุ่ยก็ได้เริ่มเดินทางออกไปอย่างไม่ถอยกลับมา..



จิ้งจอกหนุ่มเดินลัดเลาะป่าไปเรื่อยๆ บรรยกาศชังมืดมิดถ้าขนปุ่ยไม่ได้เจ้าพืชอะไรสักอย่างที่มันสามารถสว่างได้ก็คงจะลำบากแทบแย่ จิ้งจอกจึงนั่งยอพนมมือขอบคุณพืชแปลกๆพวกนี้อย่างเคารพจากใจจริง และเดินทางต่อไปอย่างโดยไม่ละความพยายามยังคงมุ่งหวังที่จะได้พบหลักฐานความทรงจำชิ้นต่อไป จะพยายามจนนำชิ้นส่วนความทรงจำนั้นมาต่อ Pixle นี้ให้สำเร็จจนได้

การเดินทางมันชั่งแสนจะยาวนานแต่จิ้งจอกหนุ่มนั้นก็ยังคงไม่ละเลิกความพยายามยังคงเดินต่อไปเดินออกมาเรื่อยๆก็เริ่มเห็นแสงสว่างจึงเริ่มวิ่งพุ่งออกไปอย่างไม่รี่รอ พรึบ






แสงสว่างจ้าค่อยๆเลือนหายไปปรากฏเมืองพังๆเป็นศากๆจิ้งจอกหนุ่มรู้ว่าแถวนี้ไม่ค่อยจะปลอดภัยจากสัญชาตญาณของจิ้งจอกจึงไม่ได้แวะ รีบวิ่งก้มหัวลงต่ำเก็บหูวิ่งผ่านไปออกจาเมืงนี้ทะลุไปยันแคว้นทอร์เมต้าให้ได้เร็วที่สุดโดยจะดีมากถ้าไม่มีอะไรมาขัดขวางและต้องปะทะ ปึก ปึก ปึก
จิ้งจอกยังคงเดินต่อไป กระโดด ปีนป่าย และวิ่งรอดทางลัดจนมาถึง...
แคว้นทอร์เมนต้า



จิ้งจอกหนุ่มนั่งพักหายใจและพักกินมื้อเช้าเป็นเวลาสักพักใหญ่ๆความพยายามนั้นแอบลดลงเพราะด้วยความเหนื่อยล้า ไฟความกล้านั้นในหัวใจถูกลดลงอย่างท้อแท้ จิ้งจอกทิ้งตัวนอนลงกลางผืนทรายและเงาของต้นป่าอันแสนเล็กน้อยและค่อยๆหลับตาลง

เจ้าจะถูกนำพาไปด้วยความมืดที่แสวงหาความดี เจ้าจะกอบกู้ชื่อตระกูลและจัดการเนื้อร้ายของโลกใบนี้จนหมดสิ้น และข้า...ยังจะจดจำชื่อเจ้า

เสียงหญิงสาวผุดขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้จิ้งจอกเข้าใจความหมายและลุกขึ้นเก็บของลุยเดินต่อไปตามใจสั่งอย่างไม่ย้อท้อถึงแม้จะแดดหรือลมก็จะฝ่าทนไปให้เสียได้ เวลาเดินผ่านไปเกือบ 2 ชั่วโมง จิ้งจอกยังคงเดินท่ามกลางทะเลทราย ร่างกายเริ่มขาดน้ำจนจะหมดสติ

บัฟ...

จิ้งจอกหนุ่มสังเกตุเห็น ต้นไม้คล้ายโอเอซิส ตอนแรกก็นึกว่าจะเป็นแค่ภาพลวงตาแบบที่มนุษย์เค้าเป็นกันแต่ยิ่งมองยิ่งใช่ยิ่งพยายามเรียกสติมันก็ยังอยู่เหมือนเดิม จึงมุ่งหน้าไปพักกินน้ำก่อนที่จะขาดน้ำตาย จิ้งจอกหนุ่มจำอ้าวจนถึงโอเอซิสและพักกินน้ำในลำธารน้ำมันชั่งหวานชื้นใจ น้ำจากธรรมชาติคือเดอะเบสแล้วสินะ จิ้งจอกนั่งพักพิงต้นมะพร้าว และมองท้องฟ้า คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจินตนการประเกิดเป็นเสียงพินโน

"ผมน่ะเป็นใครกันแน่นะ ทำไมเสียงพวกนั้นผมถึงคุ้นเคย ปืนกระบอกนี้ก็เช่นกัน พ่อกับแม่ตายแล้วเหรอ เกิดอะไรขึ้นกับบ้านของผม ไฟไหม้...มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ..."

จิ้งจอกพูดกับตัวเองในใจและจู่ๆน้ำตาก็ไหลรินอย่างไม่ทราบเหตุผล ขนปุ่ยเช็ดน้ำตาและลุกพยายามเดินต่อไปด้วยความพยายามที่ไม่ทราบที่มามันเป็นความรู้สึกที่จะเล่าออกมาในการโรล ผปค และ ลูกเท่านั้นที่เข้าใจกับความสับสนนี้ ผปค นั่งพิมพ์ไปและร้องไห้ไปเหมือนกับลูกของเค้า เจ้าจิ้งจอกปุ่ยขนดำ การเดินทางยังคงดำเนินต่อไปพร้อมกับรอยยิ้มของ ผปค และ คาร์

ฟู่ว...

จิ้งจอกเดินจนจะถึงกับภาพในความทรงจำมันรู้สึกได้จากหัวใจว่าใกล้เต็มทีแล้ว

.
.

.

และแล้วจิ้งจอกหนุ่มก็มาถึงภาพในความฝันนั้นได้ปรากฏขึ้นมาอย่างเสมือนจริงกับตรงหน้าแค่ตรงหน้านั้นกลายเป็นศกาขี้เถ้ากับไม้เปราะๆ จิ้งจอกหนุ่มหลั่งน้ำตาทั้งดีใจที่ได้เจอความทรงจำกับตา และ เสียใจที่มันได้พังลงอย่างทรุดโทรมความทรงจำได้รื้อฟื้นมาส่วนหนึ่งภาพครอบครัวผุดขึ้นมา และ วันนั้นก็จบลงโดยพร้อมกับได้รูปของคนที่คุ้นเคย เป้าหมายต่อไปค้นหาบุคคลในภาพ นั้นแหละคือภารกิจต่อไปของจิ้งจอกน้อยขนปุ่ยสีดำ

  กำลังออนไลน์ 

4

กระทู้

28

โพสต์

2หมื่น

เครดิต

ประชาชนธรรมดา

Rank: 2

HP
2324
เซีย
24152
เพชร
10
ชื่อเสียง
1020
เวทย์
150
กาย
250
เครดิต
28838
โพสต์ 2019-4-14 22:57:50 | ดูโพสต์ทั้งหมด
แก้ไขครั้งสุดท้ายโดย Daniel เมื่อ 2019-4-14 23:45

เควสหลัก SS1.5  ตอนที่6 : การหนีที่ไม่มีสิ้นสุด
คำสั่ง ที่ 1
หลังจากจิ้งจอกหนุ่มได้ทราบว่าบุคคลนั้นเป็นใครแล้วคาดเดาว่าน่าจะพอยังมีชีวิตรอดจึงปักไว้เป็นสิ่งที่จะทำต่อไปในความทรงจำของจิ้งจอกหนุ่มนึกแล้วนึกอีกว่า สถานที่ใด ที่เป็นไปได้ว่าจะพบกับบุคคลนั้น คิดแล้ว คิดอีก

" อืม...อ่อ "

จิ้งจอกนึกสถานที่นึงได้มันคล้ายกับร้านเหล้าหรือร้านที่จะเปิดตอนเวลาหลังเลิกงานที่เมืองหลวงเอสม่าได้ มันเป็นที่ ที่เคยพบกันเมื่อก่อน พอนึกถึงชื่อของหลายๆคนก็ผุดขี้ยนมามากมายจนปวดหัวขั้นหนัก จิ้งจอกล้มลงนอนและทรมาณที่ศรีษะสุดขีดแต่มันก็ค่อยๆหายไป ชื่อขึ้นมาในหัว 2 - 3 ชื่อ ก็มี... แ-ซ ซ-------า และ โ-โ----ย ชื่อพวกนี้คืออะไรมันปั่นป่วนไปหมดจนสับสนมึนงง แต่ยังไงจิ้งจอกก็จำเป็นต้องเดินทางต่อไปเพื่อสิ่งที่ดีกว่าและค้นหาความทรงจำต่อไป

กลุบ กลุบ กลุบ

จู่ๆก็มีเสียงม้าวิ่งกลุบกลับๆ
เบาๆน่าจะอยู่ไกลจากจิ้งจอกหนุ่มแต่ก็ไม่ได้สนใจหรือเอามาใส่ใจอะไร จิ้งจอกหนุ่มจึงเดินไปเก็บกระเป๋า เคีลยร์ทุกอย่างอย่างรอบคอบ ทำให้แถวนั้นเหมือนไม่มีคนมา เผื่อไว้กันพวกสะกดรอยตามหลังจากนั้นทำอะไรทั้งหมดเสร็จ และมั้นใจว่าพร้อมจะเดินทางต่อไปโดยไม่น่าจะมีปัญหาอะไร ก็ได้เวลาที่จะต้องออกเดินทางต่อไปเพื่อค้นหาความทรงจำที่ยังคงถูกปกปิดและมืดมน

" และผมก็จะท้อไม่ได้ด้วยขอรับ... " (คำพูดในใจ)

จิ้งจอกเดินมาเรื่อยๆ เดินมาเรื่อยๆ และก็เรื่อยๆ จนถึงเมืองหลวงเอสม่า ถ้าจำไม่ผิดเจ้าจิ้งจอกเคยฆ่ายามของเมืองนี้ไว้ งั้นคงไม่เป็นการดีที่จะเข้าประตูหน้าอย่างหน้าด้านๆ เท่ากบัว่าจิ้งจอกจะต้องหาทางเข้าจากการปืนกำแพงหรือทางอื่นเข้าไป จิ้งจอกเดินรอบกำแพงจนได้พบกับ พื้นสภาพผิวอย่างกับเคยมีคนทำไว้เพื่อทำให้มันปืนได้ง่ายๆ ก็ไม่รู้ว่ามันมาได้ไงแต่จิ้งจอกหนุ่มไม่ลังเลที่จะปืนมันขึ้นไป โดยระวังยามตามกำแพงมองซ้ายมองขวาอย่างรอบคอบ ก่อนจะข้ามไปและรีบหาทางลงสู่พื้นที่ ที่คนและสิ่งมีชีวิตแน่นมากที่สุดเพื่อที่จะพรางหลบซ่อนตัวจากทหาร

และแล้วปัญหาก็เกิดขึ้นจนได้ เมื่อจิ้งจอกสังเกตุไปสังเกตุมาก็จ้ะเห็นกับกองทหารลาดตระเวน ตราสัญลักษณ์ตรงอกและแขนของพวกนั้นคือของแคว้นรอยัลเนส บ่งบอกถึงความจะมีปัญหา จิ้งจอกหนุ่มจึงรีบ เดินเนียนเข้าซอกมุมตึกและปืนป่ายขึ้นไปสู่หลังคาบ้านหลังนึง เพื่อที่จะเป็นจุดเหนือกว่าในการสอดส่องและเอาตัวรอด

" ทหารพวกนี้...มันมาทำอะไรกันนะขอรับ..."

ความสงสัยมันตีกันไปหมดรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรที่แปลกๆและไม่ดีอย่างแน่นอนนั้นกำลังจะเข้ามาหา จิ้งจอกสังเกตุเห็นชายแปลกๆที่คุ้นๆสีผมกับทรงใบหน้าชั่งคล้ายเคียงถ้าจำไม่ผิดนั้นก็คือ...ท่านเซอิน จิ้งจอกหนุ่มเริ่มเข้าสถานการณ์และลองประติประต่อเรื่องทั้งหมด ถ้าจิ้งจอกนั้นเดาไม่ผิด ทหารพวกนั้นก็จะต้องมา... ในสายตา ณ ตอนนี้ พวกทหารกำลังเดินเข้าไปหาเรื่องเซอิน จิ้งจอกหนุ่มจึงไม่ปล่อย รอเวลา โดดลงจากหลังคาและหยิบปืนขึ้นประทับ ดับความปราณี และ สุภาพ จิ้งจอกหนุ่มลั่นไกออกไปเปิดฉากการต่อสู้กลางเมือง

จิ้งจอกหนุ่มลั่นไกพร้อมกับควงปืนฟาดและยิงใส่พวกทหารโรยัลเนสด้วยความสามารถที่มีทั้งหมดโดยไม่ปราณี กระสุนเข้าหัวทุกศพ และ แต่ละศพจะไม่มีหน้าให้สวย จิ้งจอกเริ่มสนุก โดดเตะทหารคนนึงที่กำลังจะหนีให้ล้มลงและเหยียบหัว เหยียบขยี้และใช้ด้ามปืนฟาดลงไปอย่างสุดแรงเหวี่ยง ทหารใต้เท้านั้นดับ คอหลุดออกและหัวขาดออกจากร่าง เลือดเปื้อนหน้า จิ้งจอกหันหลังไปมองพวกทหารที่กำลังลังเลจะเข้ามาหรือไม่เข้า ตนเองเริ่มรู้สึกเบื่อหน่ายที่จะต้องมารอแบบนี้จึงพุ่งตัวเข้าไปหน้าหลังของพวกนั้นและยิงรายตัว ปัง ปัง ปัง แกร็ก

" จิ้งจอกน้อย--- "

บุคคลตรงน่าเป็นอะไรที่ไม่น่าจะเชื่อ แต่ตอนนี้คงจะเป็นตัวจริงเสียแน่ ท่านเร็น นั้นใช้มีดปิดปากกระบอกปืนและมองตนมาด้วยสายตาที่มืดมิดและ เริ่มร่ายวิชามีดใส่ ตนเองนั้นสู้ระยะใกล้ไม่ไว้จึงทำได้แค่เพียง หยิบโล่ของทหารพวกมันมากันและถอยมาเรื่อยๆ

" เห้ยเจ้าน่ะ รีบขึ้นมาให้เร็วเลย ! "

ข้างหลังจิ้งจอกคือท่านเซอินที่นั่งอยู่บนหลังม้าเรียบร้อย จิ้งจอกหนุ่มจึงใช้แรงดันโล่ไปกระแทกหน้าของท่านเร็นและใช้โอกาศเสียการทรงตัวของนางนั้น ปืนขึ้นมาหนีไป คว้าปืนขึ้นเล็งและยิงทหารทั้งหมดที่ตามมาอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดจนกว่าจะรอดพ้นจากพวกมัน
ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้