Black Crystal World  
  
ดู: 33|ตอบกลับ: 2

[แคว้นโคราซอน] ลำธารโมซาน

[คัดลอกลิงก์]
ระบบ
ระบบ  โพสต์ 2019-3-14 21:43:16 |โหมดอ่าน


ลำธารที่เชื่อมต่อกับทะเลในมหาสมุทรของอาณาจักรแบ็กคริสตัล อีกทั้งยังเป็นสถานที่ที่เงียบสงบเหมาะกับการพักผ่อนหย่อนใจเป็นอย่างมาก



(เปิดตลอดเวลา)


3

กระทู้

19

โพสต์

4หมื่น

เครดิต

ประชาชนธรรมดา

Rank: 2

HP
540
เซีย
45695
เพชร
0
ชื่อเสียง
590
เวทย์
100
กาย
100
เครดิต
46794
โพสต์ 2019-3-17 12:50:42 | ดูโพสต์ทั้งหมด
(โรลเพลย์ เควสหลัก)  บทที่ 3 เจอเจ้าก็ถูกชะตา

'ตื่นเถิด ดาเซีย  อย่านอนกินบ้านกินเมืองเช่นนี้' เสียงคล้ายเอลฟ์เฒ่าอาร์มาร์คัสดังขึ้นหัว  หญิงสาวหันมองรอบตัวเพื่อมองหาเขา  

"อาร์มาร์คัส!"  ดาเซียร้องเรียกเขาออกไปก่อนที่จะเดินหาไปทั่ว  รอบด้านมืดมิดจนไปไหนไม่ถูก  หญิงสาวน้ำตาเริ่มไหลริน

"ตื่นได้แล้ว  เจ้าหนู"  เสียงคล้ายซาโตโร่ดังขึ้นตามมา  ใบหน้าเล็กหันซ้ายขวาอย่างรวดเร็ว  เสียงก้องไปหมด

"ซาโตโร่  อยู่ตรงไหน!"  

"ตายซะ!" ดาบยาวจ่ออยู่ใกล้ตา  ก่อนที่จะถูกเสียบลงมาอย่างรวดเร็ว

"ไม่!!!"  เฮือก!! หญิงสาวสะดุ้งตื่นโพล่งลืมตาอย่างรวดเร็ว  ก่อนที่จะสบเข้ากับตาสีฟ้าครามของคนตรงหน้า

"ฮูก!"  นกฮูกบนบ่าของชายหนุ่มตรงหน้าร้องขึ้น  ทำให้ดาเซียได้สติ เธอลุกพรวดแล้วมองหาอาวุธทันที  มีท่อนไม้เล็กๆอยู่ไม้ไกล  เธอใช้พลังเรียกมันเข้ามาหาทันที  ก่อนที่จะตั้งท่าเตรียมพร้อม  ตอนนี้เธอไว้ใจใครไม่ได้ทั้งนั้น

"เดี๋ยวๆ ใจเย็นๆ" สองมือใหญ่ยกขึ้นสูงเพือบอกเขามาดี  แต่ดาเซียก็ยังจ้องเขม็งอยู่อย่างนั้น  เขาไม่น่าไว้ใจ

"..ฉันหล่อรึไง  จ้องจนจะทะลุแล้ว"  ชายหนุ่มตรงหน้าเอ่ยออกมาอย่างกวนๆ

"..ไอ้บ้า!" ดาเซียกรอกตาก่อนที่จะวางท่อนไม้ลง  

"ข้าชื่อ  เซอิน  ส่วนเจ้านี่ ชื่อ ลลิล  แบบที่ออกเสียงว่า ลลิล น่ะ" ชายหนุ่มนามเซอินกล่าวพร้มกับชี้ตัวเองและเจ้านกฮูกหน้าซื่อนั่น


"...ดาเซีย กรีดีน นั่นคือชื่อข้า" หญิงสาวกล่าวเพียงเท่านั้น  แล้วนั่งลงที่พื้นหญ้า  สายตาจดจ้องไปที่แม่น้ำที่ไหลผ่านไปเรื่อยๆ


'สายน้ำไม่เคยไหลกลับ ดาเซีย...'  เสียงดังขึ้นในหัวอีกครั้ง  เสียงของอาร์มาร์คัส


"เกิดอะไรขึ้นกับเธอกัน?" เซอินโยนเสื้อคลุมลงมาให้เธอ  แต่เชื่อเถอะ  ดาเซียรับไม่ทัน  มันเลยลงมาคลุมหัวของเธอแทน


"...จะอยากรู้ไปทำไม"  หญิงสาวดึงเสื้อคลุมลงมาคลุมตัว


"แลกกับเสื้อคลุมนั่น"  เขาว่าก่อนที่จะนั่งลงข้างเธอ  หญิงสาวไม่ได้หันไปมอง  แต่สายตาเธอเหม่อลอย  ลอยออกไปไกล

"....เรื่องมันเกิดขึ้นจาก  แบล็กคริสตัน"  ดาเวียตัดสินใจเล่าเรื่องราวก่อนที่เธอจะมาพบเซอินและนกฮูหน้าซื่อนี่ พร้อมกับหยาดน้ำตาแห่งความแค้น


"พวกมัน...พวกรอยัลเนส"  เสียงแปลกหูดังขึ้น ดาเซียหันไปมองก่อนที่จะทำหน้างง  


"เสียงนายหรอ?"  คำถามไม่อ้อมค้อมถูกถามออกไป


"ไม่ใช่เสียงฉัน  เจ้าลลิลต่างหาก"  เซอินบุ้ยปากไปทางเจ้านกฮูกก่่อนที่จะยักไหล่


"นาย รู้ จัก พวก มัน" เน้นทีละคำเพื่อให้เขาได้ยินชัดเจน


"ใช่!  ฉันรู้จัก ไม่ใช่แค่รู้จักธรรมดาด้วย  รู้จักดีเลยแหละ!" เสียงปนกัดฟันทำให้รู้ว่าเขามีความหลังต่อพวกรอยัลเนส  และนั่นเพียงพอที่จะให้เธอไว้ใจเขา


"..แล้วยังไงต่อ" ดาเซียถามพร้อมกับขว้างหินลงแม่น้ำ


"ยังไงนะหรอ?  มากับฉันสิ!"  เขาลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินตรงไปยังม้าสีขาวสะอาดตา  เธอจ้องเขาเขม็ง


"อีกแล้ว  จ้องอีกแล้ว  งั้นก็นั่งอยู่ตรงนั้นแหละ"  ชายกนุ่มกระโดดขึ้นหลังม้าอย่างรวดเร็ว


"โอเคๆ  แค่นี้เอง" เธอรีบลุกแล้วไปหาเซอิน พร้อมกับขึ้นม้าไปกับเขา  อย่างน้อยเธอก็ได้เพื่อนใหม่


"จะพาข้าไปไหน?"


"ไปที่ที่ปลอดภัย"



คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1HP -100 เซีย +3000 ชื่อเสียง +30 ย่อ เหตุผล
Admin -100 + 3000 + 30 ผ่านเควสบท3

ดูบันทึกคะแนน

DACIA GREEDEEN

3

กระทู้

17

โพสต์

4หมื่น

เครดิต

ประชาชนธรรมดา

Rank: 2

HP
2530
เซีย
39390
เพชร
0
ชื่อเสียง
600
เวทย์
50
กาย
150
เครดิต
44467
โพสต์ 2019-3-18 16:35:10 | ดูโพสต์ทั้งหมด
[เควสหลัก SS1.5]  ตอนที่3 : เจอเจ้าก็ถูกชะตา
ประเภทโรล : โรลเพลย์เควสหลัก



       “ท่านอาร์มาร์คัสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสสส” ชายหนุ่มร้องออกมา พร้อมยื่นมือออกไปข้างหน้าราวกับจะคว้าขอบหน้าผาเอาไว้ แต่ก็ไม่อาจจะเอื้อมถึงได้ ร่างของเขาถูกผลักตามแรงระเบิดกระเด็นถอยลอยออกไปไกล แล้วร่วงหล่นไปยังทะเลเบื้องล่างของเกาะลอยฝ้านั้นอย่างรวดเร็ว ร่างของชายหนุ่มแหวกว่ายไปบนอากาศอย่างไร้จุดยึด

       ‘ตูม!’ เสียงร่างกระแทกกับผิวน้ำทะเลนั้นดังขึ้น แต่ว่าร่างกายของเขากับไม่ขยับไหวติ่งใดๆ มีเพียงแต่ความชาทั่วร่างกาย พร้อมกับความหนาวเย็นจากน้ำทะเลที่ค่อยๆ แทรกเข้ามาและ สติที่ค่อยๆ จางหายไป สายตาค่อยๆ หรี่ลงมองเห็นแสงสว่างเพียงน้อยนิดบนผิวน้ำ จนในที่สุดก็ดำมืดไปในทะเลนั้น

        …..
        ……..
        …………

       “เจ้าว่าเขาตายรึยังลลิล?” เสียงดังของชายหนุ่มสักคนลอยมาเขาหูของเขา พร้อมกับสติที่ค่อยๆ ที่กลับมาอย่างช้าๆ “ไม่รอด! ไม่รอด!” เสียงที่สองตอบกลับมา แต่ดูเหมือนว่ามันจะตอบไม่ค่อยจะครบคำเท่าไรนัก “อย่างน้อยๆ เราก็ควรจะให้เขานอนอย่างสงบนะ” เสียงของชายหนุ่มคนเดิมดังขึ้นต่อพร้อมเสียงลงมาจากม้า ตามมาเสียงฝีเท้าที่ค่อยๆ เข้าใกล้เขาขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั้งคราฟท์รู้สึกได้เลยว่าชายคนนั้นมาหยุดใกล้ๆ เขาและกำลังจะจับตัวเขา

       ‘หมับ!’ คราฟท์เลือกที่คว้ามือนั้นไว้ พร้อมกับลืมตาขึ้นอย่างรวดเร็ว “!!!” ชายหนุ่มคนนั้นมีท่าทางตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะสะบัดมือของคราฟทิ้งแล้วถอยไปรักษาระยะห่าง ทางคราฟท์เองก็รีบลุกขึ้นตั้งหลักเตรียมพร้อมต่อไป แต่ด้วยท่าทางที่ไม่สู้ดีนัก ทั้งคู่ต่างจ้องกันอยู่สักพักจนทางชายหนุ่มคนนั้นสังเกตุได้ว่าคราฟท์นั้นดูท่าทางไม่ค่อยจะดีสักเท่าไร “ใจเย็นๆ ก่อนนะท่าน ข้าไม่มีความคิดที่จะทำร้ายท่านแต่อย่างใด” ชายหนุ่มคนนั้นพูดออกมาพร้อมกับลดการตั้งท่าลง

        เมื่อคราฟท์เห็นดังนั้นก็ค่อยๆ ลดท่าลงเช่นกัน “ท่านเป็นใคร? ที่นี้ที่ไหน?” เขากล่าวถามออกไป “ข้ามีนามว่า เซอิน และนี้สหายข้า ลลิล ที่นี้คือลำธารโมซาน ท่านละมีนามว่าอะไร? เหตุถึงมานอนสลบอยู่ที่แห่งนี้ได้?” เซอินที่กล่าวแนะนำตัวขึ้นก็ถามกลับไป “ลำธารโมซานอย่างงั้นหรอ…? ไม่ได้การละ! ข้าต้องรีบกลับไปที่ค่าย ไปช่วยท่านอาร์มาร์คัส! --อุก!” แต่แล้วก่อนที่เขาจะพูดจบก็ทรุดลงด้วยความเจ็บปวดและเรียวแรงที่เหลือน้อยนิดนั้น

        “ท่านจะต้องใจเย็นๆ นะ ข้าว่าด้วยสภาพท่านตอนนี้ เอาตัวท่านเองให้รอดยังเป็นเรื่องมหัศจรรย์เลย” เซอินกล่าวออกมา ก่อนที่จะเดินเข้ามาใกล้ๆ คราฟท์ “เกิดอะไรขึ้น พอจะเล่าให้ข้าฟังได้หรือไม่? เพื่อว่าข้าจะพอช่วยอะไรท่านได้?” แล้วเขาก็ย่อตัวลงมาพูดใกล้ๆ แต่ก็ไม่มีทีท่าจะแตะตัวคราฟท์หรืออย่างใด

        “ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางเลือก……” คราฟท์กล่าวออกมาพร้อมกับถอนหายใจ “ข้ามีนามว่าคราฟท์ ก่อนหน้านี้ข้าอาศัยอยู่ที่ค่ายรักษาของผู้เฒ่าอาร์มาร์คัส แต่ว่าอยู่มาวันหนึ่งที่ค่ายนั้นก็ถูกเผาทำลาย และคนภายในค่ายก็ถูกฆ่าจนหมดสิ้น ไม่รู้ว่าโชคดีหรืออย่างไร แตข้าก็รอดมาได้” คราฟท์เล่าเรื่องฉบับย่อ ให้กับชายหนุ่มตรงหน้าฟัง “อืม….ค่ายรักษาของผู้เฒ่าอาร์มาร์คัสอย่างงั้นหรอ? แถมถูกเผาทำลายด้วยกลุ่มคนปรึศนาซะด้วย….?” เซอินกล่าวต่อพร้อมกับทำท่าครุ่นคิด “ข้าว่า ข้าพอจะรู้ว่ากลุ่มคนพวกนั้นเป็นใคร” แล้วเขาก็พูดขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

        “จริงรึ! ท่านพอจะบอกข้าได้มั้ยว่าเจ้่าพวกนั้นมันเป็นใครกัน” คราฟท์ที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบถามกลับไปแต่โดยเร็ว “้ข้าพอจะบอกได้ว่ากลุ่มคนพวกนั้นคือเผ่ารอยัลเนสแต่ว่าข้าไม่รู้ว่า เจ้าพวกนั้นเป็นองค์กรอะไร หรือเป็นใครที่แน่ชัด แต่พวกมันนั้นมีอำนาจเหลือล้นยากที่จะต่อกรในตอนนี้…” เขาพูดก่อนที่กำมือเล็กน้อย “ข้าเองก็มีความหลังกับพวกนั้นเช่นกัน....” แล้วเขาก็พูดต่อเบาๆ “เผ่ารอยัลเนส….” คราฟท์พูดตามสิ่งที่ได้ยินก่อนที่จะสังเกตุเห็นท่าทางของเซอินที่เปลียนไปเล็กน้อยหลังจากพูดถึงกลุ่มคนพวกนี้ “ดูเหมือว่าเราจะมีชะตากรรมเดียวกันสินะ….ไม่มากก็น้อย ไม่ทางใดก็ทางนึง…” แล้วคราฟท์ก็พูดต่อพร้อมถอนหายใจออกมา

       “ดูเหมือนว่าจะเป็นนั้น” แล้วเซอินก็ลุกขึ้นพร้อมส่งมือให้กับคราฟท์ “ตามข้ามาเถอะ อย่างน้อยๆ จนกว่าท่านจะหายดี ข้าจะช่วยเหลือท่านไปก่อน เพื่อเราจะได้รู้เรื่องอะไรมากขึ้นด้วย” แล้วเซอินก็พูดต่อ “ต้องรบกวนท่านซะแล้วละ ท่านเซอิน” แล้วคราฟท์ก็รับมือที่ส่งมาก่อนที่ลุกขึ้น ก่อนที่เซอินจะพาคราฟท์เดินทางด้วยม้าต่อไป….


คะแนน

จำนวนผู้เข้าร่วม 1HP -100 เซีย +3000 ชื่อเสียง +30 ย่อ เหตุผล
Admin -100 + 3000 + 30 ผ่านเควสบท3

ดูบันทึกคะแนน

ขออภัย! คุณไม่ได้รับสิทธิ์ในการดำเนินการในส่วนนี้ กรุณาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง ลงชื่อเข้าใช้ | ลงทะเบียน

รายละเอียดเครดิต

ตอบกระทู้ ขึ้นไปด้านบน ไปที่หน้ารายการกระทู้